25 november 2019

Eve Of Destruction

     



Het is 2019, niet meer 1964, toen 'Eve of Destruction' werd geschreven. Er zijn 55 jaar gepasseerd, het grootste deel van mijn leven. In die tussentijd heeft 'Eve of Destruction' niet aan betekenis ingeboet, want als je voor de verschillende namen, plaatsen en gebeurtenissen andere invult, geldt de strekking van deze song nog precies zo, als in 1964.

Niet alleen politiek gezien, maar ook in ideologisch opzicht is de wereld nog even beroerd als toen. Zelfs de aanwezigheid van een IJzeren Gordijn, dat de wereld in tweeën spleet en een schijnveiligheid creëerde van "zij daar achter een hek, wij hier in vrijheid", heeft toen de spanningen niet verdreven en terwijl het nu in 2019 al 30 jaar geleden is dat de Berlijnse Muur viel, is er geen vermindering van oorlogsdreiging ontstaan.

[Wordt vervolgd]



Eve of Destruction

Barry McGuire

The eastern world, it is explodin',

Violence flarin', bullets loadin',

You're old enough to kill but not for votin',

You don't believe in war, but what's that gun you're totin',

And even the Jordan river has bodies floatin',

But you tell me over and over and over again my friend,

Ah, you don't believe we're on the eve of destruction.



Don't you understand, what I'm trying to say?

And can't you feel the fears I'm feeling today?

If the button is pushed, there's no running away,

There'll be no one to save with the world in a grave,

Take a look around you, boy, it's bound to scare you, boy,

And you tell me over and over and over again my friend,

Ah, you don't believe we're on the eve of destruction.



Yeah, my blood's so mad, feels like coagulatin',

I'm sittin' here, just contemplatin',

I can't twist the truth, it knows no regulation,

Handful of Senators don't pass legislation,

And marches alone can't bring integration,

When human respect is disintegratin',

This whole crazy world is just too frustratin',

And you tell me over and over and over again my friend,

Ah, you don't believe we're on the eve of destruction.



Think of all the hate there is in Red China!

Then take a look around to Selma, Alabama!

Ah, you may leave here, for four days in space,

But when your return, it's the same old place,

The poundin' of the drums, the pride and disgrace,

You can bury your dead, but don't leave a trace,

Hate your next door neighbor, but don't forget to say grace,

And you tell me over and over and over and over again my friend,

You don't believe we're on the eve of destruction.

No, no, you don't believe we're on the eve of destruction.


Author: P.F. Sloan, 1964

Speel het nummer af op YouTube: Eve of Destruction

The lyrics were placed on this web page for "fair use", to underline the importance of the song even 55 years after it was first published. No violation of the copyright(s) of respective owners is intended.





22 april 2019

Ik geloof dat liefde altijd sterker is dan haat

    


Ik geloof dat liefde altijd sterker is dan haat. Ook al blijven radicale cellen zich in terreurgroepen ontwikkelen, uiteindelijk zullen zelfs de zelfmoordterroristen vanuit hun plaatsje in de hel inzien dat het verkeerd was en vruchteloos is.

Als niet-religieuze humanist zal het bij mij niet gaan om een opperwezen dat orde op zaken stelt, maar is het die kracht die in mensen huist, waarmee de wereld een betere plaats wordt. Die kracht is de liefde.

Wanneer ik in het nieuws berichten zie over dood en verderf, dan doet dat vreselijk zeer en kan ik wel huilen. Ik ben dan kwaad, omdat het eigenlijk voorkomen had kunnen worden, want het is een ramp die door mensen is veroorzaakt. Ik ben ook kwaad omdat die aanslagplegers ook hadden kunnen kiezen om het niet te doen. Ik ben teleurgesteld, omdat het nooit was gebeurd als de daders langer en dieper hadden nagedacht. En ik ben verdrietig omdat ik me voorstel om dichtbij de slachtoffers en overlevenden te zijn, en het dan voelt alsof familieleden van mijzelf zijn omgekomen: een lievelingsnichtje of die leuke zwager. De eeuwige pijn die dat bij de achterblijvers veroorzaakt.

Als die boosheid, teleurstelling en verdriet ten spijt, zullen tegenmaatregelen (doodstraf voor moordenaars bijv.) nooit het gewenste effect kunnen hebben, want het is een voortzetting van dezelfde ellende.

Het enige dat werkelijk helpt, is liefde. Liefde, door niet de daders te vermoorden, maar hen met hun wroeging te laten verderleven. Liefde, door de overlevenden te steunen, je eigen grote hart te openen en de emotie te laten stromen die maakt dat we broeders en zusters zijn. Door de overlevenden te overladen met liefde, verspreidt die liefde zich verder. Hoe meer liefde wordt verspreid, des te minder ruimte is er voor de kwade wil.

Liefde is altijd sterker dan haat, is ook veel logischer, vanzelfsprekender als oplossing voor een probleem. Liefde zorgt dat je een ander gunt, wat jij kunt geven, of dat nou tastbaar is of moreel. Maar haat vernietigt levens en dat valt met tastbare of morele zaken niet te vergelijken. Daarom is haat nooit de oplossing, liefde wel. Zolang de mensheid bestaat legt de liefde het af tegen het kwaad, wordt beweerd. Maar dat is een vaststelling waarbij je je nooit hoeft neer te leggen; je blijft zelf vanuit liefde je naasten bejegenen en dan komt het WEL goed! Dan is in elk geval die groep mensen veilig voor het kwaad; zij zullen het niet verspreiden.

Liefde is sterker dan haat. Als dat niet zo was, had heel de mensheid geen nut en kon ze zichzelf beter opheffen. Als ik in de media uitingen van liefde zie, in de moed van een man die een dier in nood redt, in de gedrevenheid van een vrouw om haar kinderen te voeden, in de waaghalzerij van Afrikaanse mannen om hun leeggeplunderde continent te verlaten voor een plek waar zijn oorspronkelijke rijkdom is beland, in de onverzettelijkheid van mensen om hun gezin te beschermen door voor bommengeweld op hun stad te vluchten, in de gulheid van anderen om vluchtelingen te helpen in plaats van hinderen, in de kracht van landen, maatschappijen om die vluchtelingen op te nemen en te herbergen, dan moet ik vooral eerst heel erg huilen van puur geluk. En dan geloof ik in de mensen. Ik geloof dat er méér goede dan slechte mensen zijn. Ik geloof dat er meer mensen zijn die iets voor een ander overhebben dan die een ander willen uitbuiten. Ik geloof dat er meer liefde dan haat is en ik geloof dat de liefde het altijd van de haat zal winnen.

Voor mijzelf is dit de meest eenvoudige logica: liefde heelt, liefde wint, liefde bouwt en haat stopt, haat vernielt en haat verliest. Zo staan die twee tegenover elkaar, maar ze zijn niet gelijk, niet uitwisselbaar, want liefde is een feit en haat een keuze. Deze logica is zó fundamenteel dat ze niet betwistbaar is of gereduceerd kan worden tot ‘dat is jouw waarheid, maar niet dé waarheid’.